تكان نمىخورد ، آقايانى هم كه طلبكار معارف و اسرار ربوبى و اسرار محبت هستند ، آنان كه از خدا طلب دارند ، آنان كه طلبكار از حضرت ولىعصر ( عج ) هستند ، يعنى طلبه‌ها نيز بايد فرودگاهشان چنين باشد ، بايد از اين همّ و از فكر خويش تكان نخورند و در اين طريق مردانه باشند » . لنگ و لوك و خفته شكل و بىادب * سوى او مىغيژ و او را مىطلب در شرح بيت دوم و سوم مىفرمودند : « و لا تكن كمثل من » تو مثل كسى نباش كه هنگامى كه در باز مىشود فرار مىكند . آقاى قاضى مىفرمودند : مثل گنجشك نباش كه براى غذا مىآيد پشت يك در ، تا در را باز مىكنند كه به او غذا بدهند ، فرار مىكند و يا اگر غذايى هم به او دادند ، ربع دقيقه هم نمىتواند توقف كند . نه ، تو چنين مباش . مثل آقايانى مباش كه تا مختصر چيزى فهميدند در بروند . مختصرى فكر خداپرستى در سرت آمد ، صبر كن ، عجله نكن ، طلب خود را با عزت نگه دارد « والزم و كن كمثل من » ، مثل آقايانى باش كه اگر مختصر روزنه‌اى پروردگار عالم براى آنان باز فرمود ، رها نمىكنند ، لجاجت و پايدارى به خرج مىدهند . نه اين كه بگذارند و بروند . تو نيز اگر درى برايت باز شد ، بيشتر استقامت به خرج بده ، بگو خدايا بيشترش كن . خدايا جهلم را بيشتر بر من ظاهر كن ! خدايا تو فعال مطلق و علام مطلقى از خزانه‌ى خودت مرا اداره بفرما ! يعنى انسان بايد در طلب خويش قوىتر بشود . جهتش همين است كه چون خودِ عبوديت جوهرش ربوبيت است ، اگر انسان درعبوديت استقامت ورزيد ، يعنى اگر صبور شد ، ديگر اگر بخواهند او را بكشند مى گويد بكشيد مرا ، من از خداپرستى صرف نظر نمىكنم ، اگر نانش ندادند يا آبش ندادند ، بگويد من صرف نظر نمىكنم . اگر دنيا جمع بشوند بگويند بيا صرف نظر كن ، مىگويد نمىكنم » . و گويا مرحوم آقاى قاضى از لسان حافظ عليه الرحمه سخن مى گويد كه : از ثبات خودم اين نكته خوش آمد كه به جور * در سر كوى تو از پاى طلب ننشستم گر تيغ بارد در كوى آن ماه * گردن نهاديم ، الحكم‌لله حافظ چه نالى گر وصل خواهى * خون بايدت خورد در گاه و بىگاه